X
تبلیغات
رایتل

شعر آی آدم ها از نیما یوشیج



این شعر در بیست و هفتم آذرماه هزار و سیصد و بیست سروده             شده                                                                                                   

 آی آدم ها

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید

یک نفر در آب دارد می سپارد جان

یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند

روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید

آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن 


                                                                                                                                                                                                                                                                                                     

                                                                            

آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید

که گرفتستید دست ناتوانی را

تا توانایی بهتر را پدید آرید

آن زمان که تنگ می بندید

بر کمرهاتان کمربند

 

در چه هنگامی بگویم من ؟

یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان

 

آی آدمها که بر ساحل بساط دلگشا دارید

نان به سفره جامه تان بر تن

یک نفر در آب می خواند شما را

موج سنگین را به دست خسته می کوبد

باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده

سایه هاتان را ز راه دور دیده

آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابیش افزون

می کند زین آبها بیرون

 

گاه سر . گه پا

 

آی آدم ها

 

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید

 

می زند فریاد و امید کمک دارد

 

آ

دیگر امکانات

تعداد بازدیدها : 8355